Yuriy Biriukov, ambasador organizacji pozarządowej "Community Matters":
"Dajesz 55 kamizelek kuloodpornych "magom bitewnym", czyli kapelanom - oni nie dostają nic. Następnie dajesz mundury i buty bojownikom TRO - mundury są teraz wysyłane do regularnych sił zbrojnych, a TRO, choć w wielu miejscach walczy na linii frontu i grzebie zmarłych obok regularnej armii, jest brzydkim kaczątkiem. Dajecie pięćdziesiąt kamizelek kuloodpornych i hełmów zmotoryzowanemu batalionowi piechoty formowanemu w Dnieprze - jakoś brakuje ich w magazynach i ja to rozumiem.
A potem idziesz na zakupy do TM Militarist...
Innymi słowy, w zwykłym życiu zakupy oznaczają pójście do sklepu, zakręcenie czymś, czego tak naprawdę nie potrzebujesz, oddanie mózgu konsultantowi, wybranie czegoś innego, jeszcze bardziej niepotrzebnego, ponowne wyjęcie mózgu, pójście do następnego sklepu i cierpienie z powodu tego samego nonsensu przez trzydzieści minut, powrót do pierwszego sklepu, zakup ubrań, które zakręciłeś w rękach za pierwszym razem, powrót do domu i nigdy ich nie noszenie.
Zakupy w życiu wolontariusza oznaczają przyjazd do hurtowni, odebranie WSZYSTKIEGO, czego zażądały siły specjalne, ogólnie WSZYSTKIEGO, uświadomienie sobie, że żądanie zostało spełnione na 30%, zobaczenie ponurych twarzy znajomych, którzy przybyli po tobie, otrzymanie faktury... bycie oszołomionym, drapanie się po głowie i pisanie publikacji.
A najważniejsze jest to, że nie kupiłem dużo, niekompletny sprzęt dla kompanii, nie najbardziej promowane przedmioty (które i tak nie są dostępne) - a rachunek przekroczył 500 000 hrywien. Jednocześnie rozumiem tych żołnierzy, znam ich pracę. Później wszyscy zamieścimy zdjęcia i filmy, i będziemy z tego zadowoleni.
Tak właśnie żyjemy, kręcąc się w kółko".