My, podobnie jak wszyscy nasi koledzy wolontariusze, kupiliśmy używane pick-upy i minibusy. To odruchowy zakup, kupowaliśmy je przez cały rok i nadal je kupujemy.
My, podobnie jak część naszych kolegów wolontariuszy, kupiliśmy nowe pick-upy, których było kilkadziesiąt. Była to kwestia opłacalności, nowego podwozia i silnika oraz braku konieczności natychmiastowego inwestowania w naprawy.
My, podobnie jak niektórzy nasi koledzy wolontariusze, kupowaliśmy ciężarówki i nadal je kupujemy. Jesteśmy już zdecydowanie na pierwszym miejscu pod względem ilości, sprowadziliśmy już sto ciężarówek do Ukrainy i mamy kontrakty na ponad dwieście kolejnych. Sądząc po lawinie zapytań od brygad, znaleźliśmy właściwe zastosowanie dla pieniędzy wolontariuszy.
Kupiliśmy zarówno używane, jak i nowe pojazdy opancerzone. Wolałbym nie mówić tutaj o naszych kolegach, bo powiedzą, że kogoś oczerniam. I tak, nie tylko w czasie przeszłym, ale właśnie podpisujemy nowy kontrakt na nową partię pojazdów opancerzonych.
Kupiliśmy superciężkie i supermocne ciągniki siodłowe. To jest wisienka na torcie. I jest krytyczna potrzeba dla jednej z brygad artylerii.
Wydawało się, że rozumiemy cały zakres zadań wojskowych dla pojazdów kołowych. A potem poproszono nas o autobus... i kupiliśmy go, tak. 275 872 hrywien za 59-miejscowy, klimatyzowany autobus w doskonałym stanie.
Dlaczego, można zapytać? Każdego tygodnia centrum szkoleniowe kończy do 100 wyszkolonych żołnierzy na rzecz jednej z brygad powietrznodesantowych. Kończy ich, ale nie dostarcza ich na linię frontu. Brygada co tydzień płaci fortunę komercyjnemu przewoźnikowi, który głupio potraja zwykłe ceny z powodu rzekomego "ryzyka", ale w rzeczywistości zdaje sobie sprawę z desperacji wojska. Każdego tygodnia jest wiele zadań, aby przetransportować żołnierzy z jednego punktu do drugiego, aby zrzucić tych tu i tych tam. Nie mówimy o podróżach na linię frontu, w każdej walczącej brygadzie są setki innych niewidocznych procesów logistycznych. A my... lubimy pomagać w logistyce.